Home     Artists     Contact
 
 
 

Back to artist

 
Reviews TAE-HYUNG KIM
 

Süddeutsche.de 18/06/2018 :  "Klangwelt Klassik"Anregend wie ein doppelter Espresso - Das junge Klaviertrio "Gaon" löst in Icking Begeisterungsstürme aus
Beethovens Klaviertrio op.1 Nr. 1 in Es-Dur - …Höchst virtuos vorüber eilend, dabei mit deutlich fassbaren Konturen, schließt das Presto voller Elan und Esprit. Klaviertrio Maurice Ravels - …Atemlose Spannung, die sich in einem gewaltigen Aufschwung entlädt, ehe sie in die fast beklemmende Intensität zurück geht. Großartig! Sabine Näher - Kritik

Neumarkter Tagblatt 25/02/2018: Eine Sternstunde des Klavierspielens.
Ein brillantes Klavierkonzert erlebten Zuhörerinnen und Zuhörer beim umjubelten Auftritt der Pianisten Tae-Hyung Kim .. Musik hören, spüren, fühlen, erleben, ja vor dem geistigen Auge sehen, all das schaffte das hoch virtuose Spiel des Koreaners.
Albéniz Werk “Iberia” - ….Heftiges Grollen, massive dunkle Akkorde, heftiges und forderndes Spiel, dazwischen fein klingende Melodien, dann wieder rasende Läufe von ganz tiefen bis zu höchsten Tönen, drohende  Akkorde dazwischen, zeigten noch einmal das ganze brillante Können des Pianisten. Mit mächtigem Beifall und lauten Bravo-Rufen dankten die Zuhörenden dem Virtuosen und nach glanzvoll schwelgender Klaviermusik entließ der Koreaner das Publikum in die Winternacht. Hans Grad

Münchner Merkur 23/01/2018 : Höchste Hürden spielerisch bewältigt
Gefühlvoll verzögert spielte er die Romance in D-Dur (Mozart) und zeigte Inspiration wie perfektioniertes Spiel auch in den drei Sätzen der Sonate in D-Dur. ... Die speziell hohen Anforderungen der Iberia-Suiten von Isaac Albeniz, die mitunter als „unspielbar“ galten, meisterte Tae-Huyng Kim mit Bravour und bewies musikalischen Zugang zu der eigenen Rhythmik, …. Sein umfassendes künstlerisches Verständnis und Einfühlungsvermögen rundete Kim mit einer Klangprobe der Goyescas von Granados ab. …Mit seiner überzeugenden Bühnenpräsenz begeisterte der begnadete koreanische Pianist im Bürgerhaus und lässt eine schnelle Karriere vermuten.  Alexandra Joepen-Schuster

Concertgebouw News:National Philharmonic of Russia en pianist Tae-Hyung Kim, tussen broos en monumentaal - Kleine gestalte, nobele klank
Wat een frêle pianist, die Tae-Hyung Kim. Hij voldoet allesbehalve aan het stereotype beeld van de gezette Russische pianist. Zijn klank is dan weer wel groots en orkestraal, op zijn Russisch. Geen rauwe sound bij het Eerste Pianoconcerto van Tchaikovsky maar een betoverende en innemende klank, even nobel en trots als de National Philharmonic of Russia.
Moeiteloos wisselt de pianist verfijnde delen af met  monumentale fortes. Van de eerste tot de laatste noot is hij één met de piano. Met subtiel pedaalwerk geeft hij aan iedere noot een ziel.  Het resultaat is een lange, staande ovatie van de hele zaal. Een applaus zo luid als de fortes van het orkest. Zo groots als hij klinkt in de muziek, zo dankbaar en bescheiden gaat hij om met het enthousiasme van het publiek. Een groot muzikant en een warme persoonlijkheid.  Gwenn Herremans - Article

Kamermuzieksouvenir.nl 18/05/2016: NaklankTAE-HYUNG KIM
…Tae-Hyung Kim is uitgegroeid tot meesterpianist die je vanaf de eerste klank die hij uit de vleugel de ruimte in projecteert (sorry Wouter Smits, maar deze pik ik in) meeneemt in de beleving die muziek altijd zou moeten zijn. T-H Kim begon zijn recital met 3 transcripties van Busoni (BV B27) van Bach koraalpreludes voor orgel, en vanaf de eerste noot was Bach zelf aanwezig, alles klonk volkomen naturel, polyfoon doorzichtig, fantastisch qua timing en frasering en je kon je zo verplaatsen richting orgelklank, een ongelofelijke prestatie waarbij de tempokeuze zeer knap een eenheid tussen de koralen suggereerde.
Schumann Sonate 2 - …werd gespeeld alsof het technisch een niemendalletje was, alle aandacht was gericht op de muzikale boodschap en de transparante klank,…
Het 2e sonnet en de Dantesonate uit het 2e jaar (Italie) uit de Annees de pelerinage van Liszt waren nogmaals een absoluut bewijs van Kim’s meesterschap op de piano; zelden of nooit hoor je een vleugel met dit klankpalet in Tilburg of waar dan ook; Kim is een ware tovenaar als het gaat om uitbeelden via klank en timing. Hel, verdoemenis en ook de hemel waren heel herkenbaar in de Dantesonate, dit alles zonder dat de controle ook maar een moment in het geding was, een ongelofelijke technische en muzikale prestatie. Dat Kim als toegift Einsame Blumen van Schumann speelde zoals hij dit deed was nogmaals een bevestiging van zijn meesterschap… Mijn grootste compliment is nog dat het moeilijk blijkt een recensie te schrijven over een concert waar je geen kritiek op hebt.- Nico Kuijper - Full article

 


.

 

 

top